| Terug naar overzicht | Pagina uitprinten |

Informatiefolder

Genitale wratten



Omschrijving
Wratten op of rond de geslachtsdelen (of de anus) komen veel voor. De medische term is "condylomata acuminata". Deze aandoening wordt beschouwd als een SOA. Per jaar worden ongeveer 22.000 mensen deze aandoening besmet.

Hoe ontstaat het
De veroorzaker van genitale wratten is een virus (= HPV: humaan papilloma virus) dat bijna altijd wordt overgebracht via onveilig seksueel contact. Het virus is besmettelijk. Het gebruik van een condoom beschermt echter niet altijd tegen besmetting. Het virus kan zich namelijk ook bevinden op plekken in de huid van of rondom de geslachtdelen die niet bedekt zijn met het condoom. Door huid-huid contact tijdens de vrijpartij(en) kan zo toch de virus worden overgedragen.
Het kan enkele weken tot zelfs meer dan een jaar na infectie duren voordat de eerste wratten ontstaan. Vaak zijn er eerst enkele kleine wratten die groter worden en zich uitbreiden. Ze doen geen pijn, maar kunnen jeuken. Omdat de wratten soms inwendig zitten, worden ze niet altijd opgemerkt. Vooral als de wratten inwendig zitten kan het virus gemakkelijk ongemerkt worden doorgegeven. Bovendien kan het virus zich ook eenvoudig verspreiden, omdat er een lange periode ligt tussen infectie met het virus en het ontstaan van de wratten.
Je kunt de wratten ook krijgen door gebruik te maken van bijvoorbeeld een handdoek of washand van iemand die genitale wratten heeft.

Wat zijn de verschijnselen
Een genitale wrat ziet meestel uit als een bloemkoolachtig, soms gesteelde, huidkleurige of bruine vormseltje dat rond de anus en/of de geslachtsorganen voorkomt.
Genitale wratten ontstaan enkele weken tot zelfs meer dan een jaar na infectie met het virus. Bij vrouwen zitten de wratten op of rond de schaamlippen, in de vagina en/of op de baarmoedermond. Bij mannen op en rond de penis (Zie Foto). Bij mannen en vrouwen in of rond de anus. Een heel enkele keer zitten ze in de mond.
Vaak zijn er eerst enkele kleine wratten die groter worden en zich uitbreiden. Ze doen geen pijn, maar kunnen jeuken. Bij vrouwen kunnen de klachten erger worden tijdens de menstruatie of de zwangerschap.
Je kunt genitale wratten hebben zonder dat je dat weet, omdat je de wratten soms moeilijk zelf kunt ontdekken. Bij vrouwen kunnen de wratten inwendig zitten en daardoor onopgemerkt blijven.

BESTAAT ER EEN RELATIE TUSSEN GENITALE WRATTEN EN BAARMOEDERHALSKANKER ?

De HPV typen 16, 18, 33 spelen een rol bij het ontstaan van de baarmoederhalskanker en mogelijk ook aan de penis, maar veroorzaken echter gťťn genitale wratten. Oftewel: de aanwezigheid van genitale wratten is geen reden voor ongerustheid op een grotere kans op baarmoederhalskanker . De genitale wratten worden meestal veroorzaakt door HPV-type 6 of 11, en deze zijn niet geassocieŽrd met kanker vorming.

Hoe wordt de diagnose gesteld
De arts zal de wratten goed bekijken en eventueel uitstrijkjes maken om na te gaan of er ook sprake is van andere SOA. Vaak wordt er ook meteen een volledige SOA screening uitgevoerd.

Wat is de behandeling
Behandeling van genitale wratten kan langdurig en intensief zijn.

LOKALE BEHANDELINGEN
- Veregen 10% zalf. Dit is een zalf die driemaal daags op de wratten wordt aangebracht voor een periode van maximaal 16 weken. De werkzame stof is een extract van groene theebladeren. Volledige genezing van de wratten wordt gezien bij meer dan de helft van de patiŽnten
- Podofyllotoxine. Dit middel is sinds 1985 internationaal op de markt. Het is op recept verkrijgbaar met de merknaam Condyline en Wartec en als het merkloze Podofylline en Podofylline collodium FNA. Het is verkrijgbaar in een crŤme of in aanstipvloeistof opgelost in aceton of alcohol. Podofyllotoxine kan door de patiŽnt zelf thuis worden aangebracht.
- Imiquimod. Dit is een middel dat het afweersysteem van uw lichaam helpt bij de bestrijding van het virus dat de wratten veroorzaakt. Imiquimod wordt thuis toegepast.
- Trichloorazijnzuur. Dit is een aanstipvloeistof en wordt uitsluitend poliklinisch toegepast. Het geeft een etsend effect op de wratten.

OPERATIEVE BEHANDELINGEN
Indien lokale middelen niet afdoende werken kunnen de wratten poliklinisch worden bevroren (vloeibaar stikstof), weggebrand (electrocoagulatie) of chirurgisch weggesneden. Dat gebeurt vaak onder verdoving.

ZWANGERSCHAP
Bij zwangerschap zijn sommige behandelingen gevaarlijk voor het ongeboren kind, dus wacht de arts met behandelen. Na de zwangerschap worden wratten vaak een stuk minder of verdwijnen vanzelf. Zo niet, dan volgt alsnog een behandeling.

Wat kunt u zelf eraan doen
- Als je geen vaste relatie hebt wordt het aangeraden om bij een nieuw sexueel contact een condoom te gebruiken.
- Het heeft bij een vaste relatie geen zin om een condoom te dragen omdat de kans groot is dat deze ook geÔnfecteerd is met de wratten virus, maar misschien nog geen zichtbare wratten heeft. De vaste partner en kan zich dus het beste ook laten onderzoeken en zonodig behandelen.

Wat zijn de vooruitzichten
De wratten kunnen vanzelf verdwijnen. Toch is behandeling aan te raden. Het virus blijft in je lichaam aanwezig. Daardoor is het mogelijk dat de wratten ook na behandeling weer terugkeren. Hoe eerder je wordt behandeld, hoe kleiner de kans dat de wratten terugkeren.


Links
- website SOA
- website HIV vereniging Nederland
- HIV SNELTEST

| Disclaimer | Pagina uitprinten |
[created: 13/6/2002]